15 lat bezpłatnej promocji języka polskiego, kultury i relacji polsko-ukraińskich.

Dmitri Starzyński — uczestnictwo, fotografia i działalność społeczna

Wieloletni uczestnik PKP UA, dokumentujący życie klubu jako fotograf. Klubowe publikacje z lat 2018–2019 potwierdzają jego działalność fotograficzną, a archiwalne zaświadczenie opisuje zaangażowanie w Narodowe Czytanie 2017. Obecnie kieruje ogólnoukraińską organizacją społeczną „Polonia” w Kijowie. Udział w klubie i późniejsza rola to odrębne potwierdzone fakty.

Nataliia Tykhonchuk — od uczestnictwa do działalności polonijnej

Natalia opisuje PKP UA jako jedno z miejsc, w których zaczęła aktywnie działać na rzecz języka i kultury polskiej. Uczestniczyła jako wolontariuszka w Narodowym Czytaniu oraz wydarzeniach związanych z Dniem Polonii i Polaków za Granicą i Dniem Flagi RP. Wskazuje znaczenie doświadczeń i kontaktów dla swojej późniejszej działalności. Według własnej relacji pełni funkcję wiceprezeski OS Polonia w Kijowie.

Źródło: własny wpis Natalii, zweryfikowany w przekazanej kopii. Link Facebook może wymagać dostępu; funkcja w Polonii jest informacją podaną przez autorkę.

Maryna Liakh — przełamanie bariery językowej

Maryna opisuje pierwszą wizytę z poziomem polskiego około A1. Otwarte zaproszenie do rozmowy pomogło jej przełamać barierę mówienia. Później przychodziła niemal w każdą sobotę. Pisze, że klubowe relacje pomogły jej przejść przez pandemię; w chwili publikacji mieszkała w Polsce od sześciu lat. To jej osobista ocena znaczenia PKP UA.

Wiktoria Saganowska — od spotkań w Kijowie do studiów i życia w Polsce

Wiktoria dołączyła do PKP UA w 2014 roku. W artykule jubileuszowym opisuje rozwijanie języka, udział w polskich wydarzeniach kulturalnych oraz budowanie kontaktów. Podkreśla, że doświadczenia te pomogły jej później przeprowadzić się do Polski, rozpocząć i ukończyć studia. Nadal utrzymuje klubowe relacje i może uczestniczyć w spotkaniach online. W artykule przedstawiono ją jako egzaminatorkę państwowych egzaminów na poziomie B1.

Maksym Sitnicki — wartość dla całej rodziny

Maksym dołączył do klubu w 2016 roku. Wspomina, że kontakt z językiem, polską kulturą i środowiskiem pomógł jemu oraz rodzinie łatwiej odnaleźć się w Polsce. Artykuł przedstawia go jako stypendystę Fulbrighta, doktora habilitowanego i profesora Uniwersytetu VIZJA. Jego wypowiedź dotyczy długofalowej wartości klubowej społeczności w życiu rodzinnym i zawodowym.

Ketrin Skoczelas — od uczestnictwa do własnej inicjatywy społecznej

Ketrin dołączyła w 2015 roku. Opisuje PKP UA jako jedno z miejsc, w których poznała środowisko Polaków Ukrainy, zdobywała kontakty i doświadczenie w działaniach związanych z językiem oraz kulturą. Później wraz z koleżanką założyła stowarzyszenie, które — według jej relacji — należy do Związku Polaków Ukrainy i współpracuje z Ambasadą RP w Kijowie oraz „Dziennikiem Kijowskim”.

Roman Malyk — rozmowa, Karta Polaka i rodzinna droga do Polski

Po wyjeździe z okupowanego Ługańska do Kijowa w 2014 roku Roman uczył się polskiego samodzielnie. Potrafił czytać i pisać, ale brakowało mu rozmów. Znalazł bezpłatny sobotni klub, w którym stopniowo przełamał lęk przed mówieniem, poznał nowych przyjaciół i wymieniał praktyczne doświadczenia z innymi uczestnikami.

W swoim wspomnieniu pisze, że po sześciu miesiącach otrzymał Kartę Polaka, a później otrzymały ją również jego córka i mama. W 2018 roku córka rozpoczęła naukę w liceum w Lublinie, a w 2021 roku rodzina wyjechała do Polski; córka podjęła studia na Uniwersytecie Gdańskim. Roman opisuje dzisiejsze życie rodziny w Gdańsku i trwałość klubowych przyjaźni mimo rozproszenia uczestników po świecie.